Elfie Tromp. Want iemand moet het zijn.



Elfie Tromp (1985) is schrijver, theatermaker en performer. Ze is stadsdichter van Rotterdam en theatermaker in huis bij theater Walhalla. Onlangs verscheen Pieta haar derde roman, een mozaïekvertelling rondom een omstreden monument. Een prachtig, meerstemmig boek. Dit boek helpt je je te verhouden tegen de meest radicale stemmen - Trouw

CPNB kroonde haar zomerdichter van 2020. In oktober 2021 verscheen haar nieuwe roman Pieta, een meeslepende mozaiekvertelling over een stad onder druk. In een land dat het onze zou kunnen zijn, staat een beeld van een omstreden generaal. Er zijn mensen die dat beeld weg willen hebben. Er zijn ook mensen die het koste wat kost willen laten staan. Een mysterieuze jongen klimt het beeld in. En dan komt de situatie op scherp te staan.

Underdog , haar tweede roman, werd genomineerd voor de BNG Literatuurprijs en Diorapthe en werd uitgegeven als Grote Lijster. Ze schrijft columns voor oa Nieuws BV en Vroege Vogels.

Daarnaast maakt ze muziektheater. Momenteel speelt ze de feministische punkcabaretshow Op de Barricade van het Hart.

Elfie is een multi-inzetbare, sprankelende schrijver en verteller die zowel voor kleine groepen als in grote zalen tot haar recht komt. Haar werk is geëngageerd, uitgesproken, prikkelend en humorvol. Ze bevraagt altijd de status quo en wil haar lezers wakker kussen of schudden.

Elfie Tromp_DSF8280 door Marc Deurloo

Biografie



Elfie Tromp studeerde psychologie en toneelschrijven. Sindsdien is zij schrijver, performer en theatermaker.

In 2023 werd zij gekroond tot stadsdichter van Rotterdam.
In 2022 kwam haar derde roman Pieta uit.
In 2018 kwam haar poeziedebuut Victorieverdriet uit en was zij iedere week presentator voor het radioprogramma VPRO Nooit Meer slapen op radio een.
Haar tweede roman Underdog werd gepubliceerd in 2016 en genomineerd voor de BNG Literatuurprijs en de Dioraphte literatuurprijs.
In datzelfde jaar schreef zij het Rotterdams Boekenweek-geschenk Dat wat je niet mag nemen en het jeugdboekenweekgeschenk Zwarte flamingo .
Haar columns voor Nieuws BV zijn hier terug te zien.

Van 2013 tot 2019 was Elfie columnist voor Metro. Haar columns kun je hier lezen.
Elfies debuutroman Goeroe verscheen ook in 2013 bij uitgeverij Lebowski/Top Notch en werd genomineerd voor Beste Rotterdamse Boek.
In datzelfde jaar won Elfie de VPRO Bagagedrager, een prijs voor jonge reisjournalisten. Daar schreef ze de longread Alfateef voor.
Ze is de oprichter van literair tijdschrift Strak.

Zij schreef/schrijft oa voor Vrij Nederland, Volkskrant, NRC Handelsblad, Metro, Vogue, Linda.

Bibliografie

`

-Pieta, roman, 2021

- NIET VANDAAG SATAN (maar wel vanavond), theatertekst, De Nieuwe Toneelbibliotheek, 2021

- Lockdown bloemlezing poëzie via Poetry International, 2020

- Denkend aan Donner bundel voor Boekhandel Donner, 2019

- Victorieverdriet gedichtenbundel, 2018

- Is het kunst of mag het weg? columns over kunst, 2018

- Zwarte flamingo jeugdboekenweekgeschenk, 2017

- Onze dieren , essaybundel, Uitgeverij De Geus, 2017

- Dat wat je niet mag nemen Rotterdams boekenweekgeschenk, 2017

- Zwarte flamingo boekenweekgeschenk voor jongeren, 2017

-Underdog, uitgeverij De Geus, 2016

-Alfateef, Longread, uitgeverij Fosfor 2013

-Goeroe, debuutroman, uitgeverij Lebowski/Top Notch, 2013

-Achievers, jonge schrijvers der Nederlandse literatuur verhalen in verzamelbundel, uitgeverij Lebowski

-Olympiërs, verhaal in verzamelbundel proza & poëzie, uitgeverij Wintertuin, 2012

-Wonderman, kinderboek, uitgeverij Borre, 2012

-Mémé en de dingen, kinderboek, uitgeverij Borre, 2010

-Querido poëziespektakel, een gedicht in bundeling jeugdgedichten, uitgeverij Querido,

-Wij leven, bundeling theaterteksten afstudeerders HKU, uitgeverij Buitenkunst, 2009

28070825_2163794547181730_5597558218347769800_o

Theater



Elfie Tromp schrijft, speelt en zingt. Meer informatie over haar theaterwerk, vind je hier.

image2
De geschiedenis van de mens is de geschiedenis van emotie



Een wervelende mozaïekvertelling over een stad onder druk, is nu uit.
Nu bestelbaar via oa uitgeverij De Geus.


Quotes over Pietà



Elfie Tromp is een schrijfster om te volgen, voorbij de betamelijkheid, ver voorbij de klassieke verteltrant. Haar proza knettert, choqueert, verwart en verkent nieuwe terreinen… Ze ontregelt en toch klopt alles. Maar bovenal: het is grappig, visionair en stemt tot nadenken.
-Adriaan van Dis

Een roman over botsende wereldbeelden die getuigt van durf en ambitie: veelkantig als een ideeënroman, spannend als een Netflixserie!

-Hanna Bervoets


Zeldzaam: een geëngageerde roman die je in één ruk wilt uitlezen. 
-Bregje Hofstede


Een wervelend verhaal, waarin alle pijnpunten van deze verwarrende tijd invoelbaar wordt gemaakt. Een knappe ode aan de onbeholpenheid, maar ook een verhaal met een prettige kwaadheid op de sukkels die wij zijn. Dat werkt goed, het houdt het scherp. 
-Marjolijn van Heemstra

‘In zinderend proza toont Tromp, vervreemdend en oergeestig als altijd, haar fantasierijke blik op onze gespannen tijdgeest, ver voorbij de verhitte sensatiedebatjes.’
-Johan Fretz


Elfie Tromp zet een micro-universum neer waarin het grote gelijk vecht tegen het grote onrecht. Tromp doorziet spelletjes en maakt er een literair spel van, op haar eigenzinnige onnavolgbare wijze. Een roman over onze tijd waarin alles tot business is geworden.

-Abdelkader Benali


Met een stijl zo fijn als een suikerschep legt Tromp de loopgraven bloot van het morele failliet. Haar durf en denkkracht hebben me overweldigd.
-Ellen Deckwitz


Recensies over Pietà



Noord-Hollands Dagblad:

Schermafbeelding 2021-11-24 om 16.59.01

Theater



Op de Barricade van het Hart



Elfie Tromp giet haar woede in krachtige liedjes, sterke verhalen, zachte tonen en soms gewoon ronduit furieuze monologen – zolang je je woede niet alsmaar hoeft te onderdrukken, kan het vele vormen aannemen. Kan het misschien zelfs gelukkig maken, wie weet.

-theaterkrant.nl

Kan ik eigenlijk wel gelukkig zijn als ik zo woedend ben? vraagt Elfie Tromp zich af. In een wereld waar het onrecht nog steeds zo schrijnend is, zoekt Tromp naar manieren om een betere wereld te scheppen, samen met haar publiek. Daardoorheen is een persoonlijker, intiemer verhaal gevlochten van een jonge vrouw die vecht tegen een onrechtvaardige wereld en tegelijkertijd haar persoonlijke geluk moet verdedigen.

Tromp werd bekend als geëngageerde en uitgesproken schrijver en theatermaker wiens genre zich het best laat omschrijven als feministisch punkcabaret; ontregelend, fel en onverwacht humoristisch.

Ruggengraat van de show vormen de protestsongs die ze met verschillende artiesten schreef, zoals Sven Ratzke en Abel van Gijlswijk (Hang Youth). Op de Barricade van het Hart is Elfie Tromps derde theatervoorstelling.

Poster Op De Barricade van het Hart ©Marc Deurloo

Zie agenda voor alle overige data


Geweest:


NIET VANDAAG SATAN (maar wel vanavond)



Burlesk horrorvariete - NRC
Zinderende muziek, mooie liedjes, slimme overgangen en observaties - Volkskrant
ONGEREMDE EN VURIGE PERFORMANCE TOONT WIE DE ECHTE MONSTERS ZIJN. - Theaterkrant

In 2020 speelt Elfie NIET VANDAAG SATAN (maar wel vanavond), een ode aan onze meest duistere drijfveer: angst. Dit is een show voor horrorliefhebbers en angsthazen!

Een show over angst: actueler kan haast niet!

image2

Recessie, klimaatcrisis en vluchtelingtsunami’s zijn de dagelijkse realiteit geworden. We leven in angstige tijden. Elfie neemt je als duistere gastvrouw diep de onverwerkte trauma's en het onbewuste in. Ze doet dat swingend en humorvol, omringd door haar monsterband. Welkom bij de show die uitdaagt, meevoert, prikkelt, onthult en uiteindelijk verzoend. Met elkaar. Met onszelf. En alles waar je bang voor bent.

Zie agenda voor alle data

Over haar eerdere show MONSTER LOVE TOWN

Deze eerste kennismaking met Elfie Tromp als theatermaker is beslist intrigerend. - Volkskrant

Korte literaire verhalen [...] worden afgewisseld met verrassende, Spinvis-achtige liedjes die prachtig worden begeleid. – Volkskrant

De zelfverzekerde Tromp maakt van Monster Love Town zowel een duistere, als nieuwsgierigmakende, spannende en bruisende plek. - Theaterkrant

Je voelt de noodzaak […] Elfie zoekt naar nieuwe manieren om de aandacht vast te houden […] De voorstelling is meer een poëtisch verhaal, het raakte me.
- Janne Schra

Bekijk hier een voorproefje bij Dit is M!




EERDER THEATERWERK



-MONSTER LOVE TOWN, muzikale soloshow, 2018

-OM MEER TE ZIJN, performance ism Bas Kosters, 2016

-HART VAN ROTTERDAM, tekst voor John Buijsman, 2015

-TRIPPERS, tekst voor Firma MES, 2014

-BLOEDMOND, performance ism Elle Bandita, 2012


Eerder speelde zij met producties o.a. op De Parade, Fringe, Oerol, Lowlands, Museumnacht, Now&Wow, De Karavaan.

Voor iedereen met gevoel in zijn donder




31776121_10216499177695751_1847067332938039296_o

Recensies



Op thepostonline:
Ja, ik durf in dit heetgebakerde #MeToo-tijdperk zelfs toe te geven dat ik tijdens de consumptie van deze bundel een beetje verliefd werd op die licht schizofrene, sterke én zwakke Elfie. lees de hele recensie hier.

Door Sandraleest:
Je merkt tijdens het lezen dat de auteur zich letterlijk blootgeeft, ze schuwt geen enkele emotie en het is bizar om te realiseren dat dit nog maar haar poëziedebuut is.
lees de hele recensie hier.

Afetishforpoetry:

In het titelgedicht vraagt Tromp haarzelf dan af of al de pijn, het verdriet en de (verkeerde) keuzes nodig waren: was dit nou alle ophef waard?/ een paar stenen, modder en gras/ had me bijna mijn leven gekost. Het zijn vragen die de dichter aan haarzelf stelt en ook alleen zelf kan beantwoorden, maar als die ophef zulke dichtbundels bij haar teweegbrengen, dan is die ophef het zeker waard.
lees de hele recensie hier.

In Trouw een openhartig interview over Victorieverdriet:

Dat is een universeel verhaal, dat hebben we allemaal meegemaakt. Mensen die zeggen ik niet , die vertrouw ik niet. Als je geen liefdesverdriet hebt gehad, dan heb je niet echt geleefd.
Lees verder hier.

Op 3FM las ik een gedicht voor:luister hier!

34725126_10216764795776037_1922094987055464448_n

Radio Rijnmond was op mijn bundelpresentatie en maakte opnamen:

(vanaf minuut 10 hier te beluisteren)

UNDERDOG GENOMINEERD VOOR DIORAPHTE LITERATUURPRIJS 2016 EN BNG LITERATUURPRIJS 2015



elfie-tromp-underdog

Recensie Volkskrant


Haar schrijven is een vrolijk rondpoeren in viezigheid en imperfecties, dikwijls met hilariteit tot gevolg. Toch laat ze ook iets anders zien, iets dat brozer is en minder luidruchtig aanwezig.
meer lezen?

Recensie NRC Handelsblad


Geniepig scherpe formuleringen, tragikomische zinnetjes die je bij niemand anders aantreft. Het is sneuheid troef, zowel de kennel als de gamewereld. Maar Tromp neemt haar personages steeds serieuzer, door hen juist niet in het onheil te storten.

De hele recensie is hier te lezen.

Recensie Noord-Hollands Dagblad


Haar zinnen zijn beeldend, haar observaties trefzeker en haar verhaal is een mix van komisch en melancholiek. Elfie Tromp (1985) bewijst met haar tweede roman ’Underdog’ dat zij geen eendagsvlieg is. Tromp zet dit verhaal over een broer en een zus die allebei niet door het leven verwend zijn op sprankelende wijze volledig naar haar hand.

Adelien heeft samen met haar moeder een kennel waar zij Afghaanse windhonden fokken.Om deze een grotere faam te bezorgen, besluiten moeder en dochter hun topteef Gilly te laten dekken door een wereldkampioen, de Australische reu Legend. Hun geplande reis naar de outback komt echter op losse schroeven te staan als moeder tijdens een wat al te wild feestje haar heup breekt. Noodgedwongen en zeer tegen zijn zin moet Rein, de licht autistische broer van Adelien, nu meegaan. Hun al jaren op een laag pitje staande relatie krijgt het zwaar te verduren.

Tromp blinkt uit in kernachtige zinnetjes die veel over haar personages zeggen.
Over broer Rein die niet van gesprekken houdt: ’hij loopt de uitgesleten cirkels in zijn hoofd liever alleen’.

Haar beschrijving van het wereldje van hondenfokkers en -shows is nu eens hilarisch en dan weer verbijsterend.Maar tegelijkertijd weet Tromp zonder enig cynisme de worsteling van broer en zus met al die dingen in het leven die niet lopen zoals je zou willen tastbaar te maken.


Recensie Telegraaf


De griezelige fokker Bonilla heeft de sleutel tot het geluk, maar de personages in Underdog hebben geen groot talent voor succes. Een fraaie, grappige aanklacht tegen het maakbaarheidsdenken.

Schermafbeelding 2015-11-17 om 12.45.58

Goeroe. Debuutroman Elfie Tromp.




Het lijkt zo echt: ze ziet zichzelf op een podium staan en duizenden mensen luisteren naar haar. Maar hoe word je een goede goeroe?

Als kind heeft Elfie al visioenen waarin ze het grootste medium van Nederland is. Wanneer ze iemand van ms lijkt te hebben genezen, raakt haar carrière in een stroomversnelling: het interview dat ze op tv geeft krijgt duizenden hits op YouTube, Elfie wordt bedolven onder fanmail en al gauw is haar eigen theatershow als ‘allround’ medium een feit. Maar tijdens een van de optredens gaat het mis: ze krijgt geen contact. Als zelfs haar gave niet echt is, wat dan wel? De relatie met haar vriend Willem? De bijzondere band met haar tante? Haar geloof in zichzelf?
Met humor en scherpe observaties sleept Elfie Tromp je mee in een wereld van bedompte sporthallen, spirituele sterren en bovenal: de wereld van een meisje dat hopeloos op zoek is naar een zinvol leven.


9789048816866_1

Elfies debuutroman Goeroe verscheen in 2013 bij Uitgeverij Lebowski/Top Notch.
Goeroe werd genomineerd voor Beste Rotterdamse Boek.
Volgens scholieren.com is Goeroe een van de beste boeken van 2013.
Lees hier de eerste tien pagina's.
Radioprogramma De Avonden interviewde Elfie. Herluister hier het gesprek.



Citaten over Goeroe



Elfie Tromp maakt zich vrolijk over de mediums van binnenuit. De beste en geestigste inkijk in de wazige wereld van Jomanda tot nu toe. Na Goeroe zal het “healen” nooit meer hetzelfde zijn. - Herman Koch.

Dat wat we graag willen zijn, is dat wat we uiteindelijk nooit zullen worden. Een prachtig debuut over een zoektocht naar het onvindbare. Onszelf. Elfie Tromp is een bovennatuurtalent, haar zinnen zijn als vishaakjes. - aldus James Worthy.

Goeroe is een boek dat leest als een avond goed naar de klote gaan, maar dan zonder de kater. Omhoogklimmend kots, pijnlijke situaties, een geile Chinees en stinkende liefde incluis. - zegt Dennis Storm.

Met het lezen van GOEROE is Elfie een beetje mijn spirit guide geworden. Wierook aan en gáán! - vindt Elle Bandita.

Krachtig en verfrissend. Lees ik nou over het echte bestaan van Elfie Tromp, of is dit fictief? In iedere geval is Elfie mijn spirit guide geworden. - zegt Christina Curry.

Goeroe in de media



De VPRO-Gids schrijft: haar toon is vrij van cynisme, terwijl er toch genoeg te lachen valt.

Bevlogen manier van schrijven. Goed uitgewerkte personages.
Meer dan het eigenlijke verhaal - zegt de postonline.nl

Goeroe is met recht uniek te noemen -volgens bangersisters.nl

Elfie Tromp heeft een aangename, ongecompliceerde en humoristische schrijfstijl - zegt boekenbijlage.nl

Elfie weet alles op haarscherpe, eerlijke, grappige en soms pijnlijke wijze te beschrijven. - aldus chicklit.nl

Goeroe is een debuut dat laat zien dat Tromp heel wat in haar mars heeft. Ze is een geboren verhalenverteller en voelt bovendien de huidige tijdsgeest goed aan. - volgens passsionateplatform.nl

Elfie Tromp weet met weinig woorden personages en situaties sterk en beeldend neer te zetten. Alle triestheid, alle smerigheid, alle blijheid, alle spiritualiteit, alles komt samen in een lekkere, snelle, Rotterdamse vertelstijl. Je ziet het zo voor je. Goeroe zou het ook goed doen als film. - schrijft Michelle van Dijk op dewittekamer.nl

Goeroe is een vlot geschreven verhaal, een echte page-turner. - vindt Fedde van der Spoel op gebrokenoor.nl

Het turbulente leven van de shoppende, nachtclubdansende, drugsgebruikende jonge Elfie leest als een trance waar je moeilijk weer uit komt. De lezer wordt gevangen in het web van de new age, om er uiteindelijk – happend naar adem – aan te ontsnappen. Goeroe is een debuut dat een diepe indruk achterlaat en doet verlangen naar meer. Lees de hele recensie op cultuurbewust.nl

Bogue.nl deed een interview met Elfie over Goeroe:

Wat komt in 2023



februari

9 - 10 feb: try-out Op de Barricade van het Hart, Werkplaats Walhalla
11 feb: Premiere
12 feb: Op de Barricade van het Hart, Werkplaats Walhalla
16 tm 19 feb: Op de Barricade van het Hart, Werkplaats Walhalla

maart

16 maart: Zaal 3, Den Haag
24 maart: Op de Barricade van het Hart, Wadway theater, Spanbroek
31 maart: Bellevue, Amsterdam

april

1 april: Op de Barricade van het Hart, Bellevue Amsterdam
13 april: Op de Barricade van het Hart, Werkplaats Walhalla, Rotterdam
20 april: Bijdrage Woede-avond Brainwash, Radion Amsterdam

Elfie Tromp
tekst | presentatie | theater



Voor aanvragen in de rol van stadsdichter kunt u mailen naar : Stadsdichter010.

Voor overige lezingen, samenwerkingen of interviews, neem contact op met Maaike Pereboom van Hennema Agency.

Elfie boeken als performer?
Voor theaterboekingen: Via Rudolphi.

Gratis mooie woorden van Elfie in je mailbox ontvangen?
Dat kan als je je abonneert op haar nieuwsbrief het warme bloed:

powered by TinyLetter




Verder zien wat Elfie uitspookt? Dat kan hier:




Elfie Tromp - 19:21 14-03-2021

Dichter in Drag By Night - met Aafke Romeijn



Elfie Tromp - 15:38 10-03-2021

Dichter in Drag - bearded queen met Sederginne



Elfie Tromp - 10:21 22-02-2021

Dichter in Drag met Ellen Deckwitz



We hadden het over Maya-geweld, seks, politiek en poëzie en dat zag er zo uit:

Elfie Tromp - 10:11 15-02-2021

De Dion Graus van Amerika



Lieve lezer,

Ik wil je heel veel schrijven. Ik ben benieuwd of je sneeuwengelen hebt gemaakt en je je endorfine voelde pieken toen je op het ijs stond of iemand waar je van houdt over het ijs zag glijden afgelopen week. Mijn vader die op zijn 73e nog even beheerst als vroeger lange slagen op zijn Noren maakt, was voor mij even vertederend als mijn neefje van vier op onderbinders te zien voort schuifelen.

Ik hou het nu nog kort, want er komt een nieuw boek aan, wat in mei zal verschijnen. Pieta heet het en ik zal er later meer over vertellen. (Maar je mag het natuurlijk al reserveren bij de lokale boekhandel. Dan weten zij wat ze moeten inkopen en heb jij als eerste het boek.) Er is nogal wat redactiewerk te verrichten, dus voor nu stuur ik je de column die ik deze week bij De Nieuws BV uitsprak, over het einde van Marilyn Mansons carriere. Wie? Laten we hem de Dion Graus van Amerika noemen.

-------

Veel mensen houden van het imago ruwe bolster, blanke pit, totdat ze erachter komen dat die pit niet blank is, maar door- en door rot. Shockrocker Marilyn Manson is deze week na een carrière van meer dan 25 jaar nu dan toch echt gecancelled. Zijn platenlabel heeft hem laten vallen nadat vier voormalige vriendinnen hem hebben beticht van onder andere verkrachting, mishandeling en stalking. Tal van andere vrouwen getuigen nu tegen hem met expliciete details over zijn intimidatietactieken, woedeuitbarstingen en vernederingen.

Tja, wat kun je verwachten van iemand die zichzelf de Antichrist Superster noemt?

Ik was vijftien en een diepreligieuze Manson-fan. Mijn maatschappijkritiek en poëzie begonnen bij zijn muziek en teksten. Hij maakt controversiële liedjes waarin hij naast het fileren van de tijdsgeest, fantaseert over onder meer moord en verkrachting. Ik zag dat als tiener als ironie, want het alternatief; namelijk dat een man op een podium kan toegeven dat hij vrouwen wil verkrachten en niemand daar tegenin gaat, is nog veel enger dan iemand die doet alsof hij de duivel aanbidt.

We leven in een klimaat van culturele misogynie. Geweld tegen vrouwen wordt in kunst maar al te vaak als spektakel gebruikt. Voor sommige mensen zit er erotiek in de dreiging van geweld. De aantrekkingskracht van de bad boy is zo oud als Hollywood. We houden van het oehlala als iemand de grenzen van betamelijkheid overschrijdt.

Daarom kunnen politieke leiders straffeloos grab em by the pussy zeggen, en hier in ons land zelfs zetels winnen als ze flirten met antisemitisme en schrijven dat vrouwen helemaal niet willen dat je hun nee respecteert, maar dat ze overmeesterd, ja overmand moeten worden.

Ik ben nu definitief mijn puberteit kwijt als ik zeg dat ik fatsoen steeds aantrekkelijker ga vinden. Dat ik het meer en meer waardeer als iemand zijn best doet een goed mens te zijn, in plaats van een spraakmakend mens.

Zo vaak worden controversiële leiders op een troon geplaatst omdat ze eindelijk zeggen wat iedereen denkt, maar misschien kunnen sommige dingen beter ongezegd blijven, kun je sommige dingen ook maar beter niet denken en al helemaal niet doen.

Elfie Tromp - 10:10 15-02-2021

Poëzie en schmink met Leendert Vooijce



Elfie Tromp - 12:29 02-11-2020

NIET VANDAAG SATAN - tournee



Burlesk horrorvariete - NRC

Zinderende muziek, mooie liedjes, slimme overgangen en observaties - Volkskrant

ONGEREMDE EN VURIGE PERFORMANCE TOONT WIE DE ECHTE MONSTERS ZIJN. - Theaterkrant



De tournee is verplaatst naar oktober 2021. Exacte data volgen.

Elfie Tromp - 15:07 16-10-2020

Het warme bloed - nieuwsbrief



In de versnipperdheid van de tijd ben ik een brievenreeks begonnen. Mooie beelden, verwondering en troost, hoop ik ermee te brengen. Wil je die ook ontvangen?


Schrijf je dan via deze link in voor de nieuwsbrief het warme bloed


Elfie Tromp - 09:56 20-08-2020

NIET VANDAAG SATAN - de duistere tournee begint!



11 & 12 september begint de nieuwe theatertournee in de Melkweg in Amsterdam van NIET VANDAAG SATAN (maar wel vanavond)

Kaarten zijn hier via Fringe Festival te koop


image1

Elfie neemt je als duistere gastvrouw diep de onverwerkte trauma s en het menselijke onderbewuste in. Ze doet dat swingend en humorvol, omringt door haar hongerige monsterband. Welkom bij de show die uitdaagt, meevoert, prikkelt, onthult en uiteindelijk verzoent. Met elkaar. Met onszelf. En alles waar je bang voor bent

Bekijk hier een voorproefje bij Dit is M!



De andere data:

september

11 sept: NIET VANDAAG SATAN, Melkweg Amsterdam
12 sept: NIET VANDAAG SATAN, Melkweg Amsterdam
22 okt: NIET VANDAAG SATAN, Walhalla Rotterdam
23 okt: NIET VANDAAG SATAN, Walhalla Rotterdam
31 okt: NIET VANDAAG SATAN, Studio de Bakkerij, Rotterdam
5 nov: NIET VANDAAG SATAN, Theater de Lieve Vrouw, Amersfoort
13 nov: NIET VANDAAG SATAN, Het Nationale theater, Den Haag
18 nov: NIET VANDAAG SATAN, Schouwburg, Amstelveen
9 dec: NIET VANDAAG SATAN, Theater Bellevue, Amsterdam
16 dec: NIET VANDAAG SATAN, Schouwburg Ogterop, Meppel
3 feb 21: NIET VANDAAG SATAN, Junushoff, Wageningen
13 feb 21: NIET VANDAAG SATAN, Gelderlandfabriek, Culemborg
.
Over haar eerdere show MONSTER LOVE TOWN

Deze eerste kennismaking met Elfie Tromp als theatermaker is beslist intrigerend. - Volkskrant

Korte literaire verhalen [...] worden afgewisseld met verrassende, Spinvis-achtige liedjes die prachtig worden begeleid. – Volkskrant

De zelfverzekerde Tromp maakt van Monster Love Town zowel een duistere, als nieuwsgierigmakende, spannende en bruisende plek. - Theaterkrant

Je voelt de noodzaak […] Elfie zoekt naar nieuwe manieren om de aandacht vast te houden […] De voorstelling is meer een poëtisch verhaal, het raakte me.
- Janne Schra

image2


Elfie Tromp - 22:19 01-07-2020

Zomerdichter 2020



Voor CPNB/Zomerlezen heb ik de eer om het zomergedicht van 2020 te schrijven. In een oplage van 100.000 ligt het momenteel door Nederland op Boomerang-kaarten en dat maakt me, behalve trots, ook heel zacht en klein:

Schermafbeelding 2020-06-28 om 21.13.29

Elfie Tromp - 11:09 29-06-2020

NIET VANDAAG SATAN (maar wel vanavond)



Vampier spelen op nationale televisie, dromen komen uit! Afgelopen vrijdag deed ik bij Margriet van der Linden een monoloog uit mijn nieuwe voorstelling NIET VANDAAG SATAN (maar wel vanavond). Vanaf september op Fringe Festival Amsterdam en vanaf oktober in de theaters (oa Theater Walhalla)

Elfie Tromp - 14:24 23-06-2020

de verf liep bloedrood in de goot



Ik ben de monumenten gaan bekijken die de nacht ervoor waren beklad. Piet Hein kreeg de woorden killer en dief op zijn sokkel gehanepoot, bij het Witte De With-museum waren bloedrode handen op de gevel gedrukt. Bij Pim Fortuyn hadden ze zijn uitspraken op vellen papier geschreven en die van weerwoord voorzien en erom heen gespannen. Dat vond ik mooi. Ze traden in dialoog met het beeld en respecteerden het toch door het niet permanent schade toe te brengen. In zijn handen hadden ze een zwarte lap gehangen, een soort rouwlaken. Of het gordijn wat met de actie werd teruggetrokken.

Bij Witte de With liep de verf bloedrood in de goot toen ik er bij stond. De gemeente had de sanering meteen ingezet, maar Witte de With heeft dat halverwege stopgezet want het is een privegebouw en ze willen het protest niet censureren. De weifelende zwarte schoonmakers met hun hogedrukspuiten, de licht getinte expat-directrice met parelketting die nerveus door de verf stapte en telefoneerde met instanties, de witte PR-medewerker op dure gympen met verkrampte schouders en de mollige Telegraaf-journaliste met lang blond haar die op haar notitieblokje gretig citaten neerkrabbelde en geen idee had wat Witte de With eigenlijk was: het was een show. De sfeer geladen, bezorgd, levend.

Ze (Thierry & co) zeggen dat we geschiedenis niet moeten censureren, maar nuanceren, dat we een gesprek moeten aangaan over het verleden. Daar ben ik het mee eens. Maar wat veel mensen niet begrijpen: dit is het gesprek. Dit protest is het weerwoord. Het gesprek is geopend. Als schrijver (en daardoor minibeetje geschiedschrijver) vind ik het interessant hoe betekenis verschuift. Wat in het ene tijdsgewricht een heldendaad is, wordt in de volgende iets om je voor te schamen.

Ik ben ingehaald door de tijd, schrijf ik nu grinnikend. Ik ben al drie jaar aan het harken op een roman rondom een omstreden monument dat wordt neergehaald. Ik was destijds zo gedesillusioneerd geraakt over de impact van kunst. Zo veilig tentoongesteld in hun witte bakens, op sokkels en in lijsten, bevroren in de climate controlled zalen waar verzamelaars zich handenwrijvend speculeren bij de aanstaande dood van oude kunstenaars. En boeken al helemaal. Welk boek verandert de wereld nu nog echt? Wat zat ik nou mijn vitale jaren weg te krabbelen voor wat murmelrecensies en een druppelverkoop?

En dan zijn er die beelden ineens, die monumenten waar vurige voor- en tegenstanders voor opstaan. Opwindend. De bekladding in Rotterdam werd door een groep geclaimd die zich Helden van Nooit noemen. In mijn boek heb ik een protestgroep beschreven die Mannen voor de Toekomst heet. Een schrijver is ook een soort ziener. Gekke voorspellingsverhalen.

Bij Pim cirkelden drie witte mannetjes in spijkerbroeken om en om het beeld, tegen de hoekjes van de marmeren platen schoppend zoals heteromannen dat uitentreuren doen om te checken iets wel goed in elkaar zit. Ze waren op matching elektrische fietsen gekomen, de dure variant. Lief.
Ze zeggen dat hij een racist is, zei de ene. Maar dat issie helemaal niet.
Nee, tuurlijk niet, zei de ander.

We wachtte en wachtte, maar ze gingen maar niet weg. Zij stonden op hun beurt waarschijnlijk te wachten tot wij vertrokken. Toen vroeg Cesar poeslief: Kunt u even aan de kant gaan? Ik wil een foto met Pim maken.

De mannen konden hem niet plaatsen, dat jonge mannetje, met dat petje en die kettingen in die kleurrijke kleren; was dát dan de gehate tegenstander? Moesten ze hem hoeken of uitfoeteren? Ze gingen schutterig aan de kant en Cesar ging bij Pim staan terwijl ik een foto van hem maakte. In groep twee zei een klasgenootje tegen hem: Mijn moeder stemt op Pim, omdat ze niet houdt van mensen zoals jij.
Cesar vroeg aan zijn oma: Wie is Pim en waarom haat hij ons?

Ach, zei oma, Pim is gewoon een meneer.

Oma s zouden meer de politiek in moeten gaan.
__

Via www.tinyletter.com/elfietromp kun je je gratis abonneren op mijn brieven. Die krijg je dan eerder en is niet onderhevig aan duistere logaritmes. Win-win!

Elfie Tromp - 10:37 23-05-2020

de leraren die je kiest en die je vormen



Vanaf volgende week begin ik met online lesgeven. Een workshopreeks die ik eigenlijk op locatie zou geven. Wat nu verspreid is over vier avonden, zou eigenlijk een lang weekend zijn, waarin ik met de studenten een heilig verbond zou smeden, die van groepsvertrouwen. We zouden na een dag lang schrijfoefeningen gaan drinken en dansen. We zouden met elkaar praten en geiten tot in de diepe nacht, en met een ochtendkoffie en dikke ogen de volgende dag onze teksten verder schuren. Er zou een plezier en ontspanning in het maakproces zijn die het intimiderende en serieuze van het scheppen af zou halen. We zouden minder eenzaam zijn in ons maakproces.

Nu ga ik lesgeven via Zoom en zie ik de hoofden van de studenten straks in kleine kaders terug staren. Hun microfoons staan op mute om geen overlast te geven. Hoe breng ik hun lichaam terug in het schrijfproces? Hun stem? Hoe worden we een groep zonder elkaar te kunnen ruiken en zien bewegen?

Schrijven gaat evenveel via het intellect als door de bloedstroom. Ik denk soms te kunnen lezen of een schrijver oppervlakkig ademt bij het schrijven, wat voor een spannende scène overigens uitstekend is. Met schrijven wil je emoties over brengen, maar schrijvers vergeten vaak dat ze zelf net zo goed emoties voelen bij het werken. Niemand is een neutraal vlak en emoties zijn niet te kaderen of in te houden. Die vloeien door, vanuit het lijf, door het hoofd, op de pagina. Ik heb opdrachten bedacht om de groep te vormen, hun creativiteit te prikkelen, hun intellect én hun bloed vrijer te laten stromen. En dat niet in één weekend, maar vier weken lang.


Er zijn nog een paar plekken en je kunt je hier inschrijven.

Ik denk de laatste tijd veel na over leraren en hoe ze je vormen, hoe je ze zelf kiest en hoe ze je overkomen. Hieronder zes anekdotes, verre van compleet, van leraren die mij hebben gevormd.

1. Ad
Ik ben vier jaar en in het dorp wordt koninginnedag altijd verkleed gevierd. Dit jaar is het thema indianen (dat kon toen nog). Ik heb vlechten en een plastic bijltje. Mijn moeder draagt een suede jurkje met franjes dat op alle juiste plekken strak zit. Nu is mijn moeder niet lang, maar de directeur van de basisschool is nog een kop kleiner. Hij heet Ad en geeft groep 3 tot en met 5 les. Hij is stootkogelrond en heeft altijd wallen. Hij draagt een pruik met vlechten en een grote verentooi met een bontstaart eraan. Ik voel dat mijn moeders schoonheid agressie bij hem opwekt; frustratie. Ik weet niet wat hij tegen haar zegt, maar voel de sneer in zijn stem. Ik voel een sterke behoefte mijn moeder te beschermen en schop hem tegen zijn schenen. Hij buigt zich naar mij toe en zegt: volgend jaar kom jij bij mij op school, he? Dat wordt gezellig.Hij lacht er bij, maar ik voel de dreiging die van hem uit gaat. Ik blijf hem aankijken en schop hem nog eens.

2. Ad
Ad denkt dat ik een meisje ben, maar hij heeft het mis. Ik ben een soldaat. Op de dorpsschool zitten ook kwetsbare kinderen die op een ander tempo leven. Zoals Frits die in groep 4 nog steeds niet zindelijk is en Peter die vergroeide voeten heeft omdat hij altijd op zijn tenen loopt. Ik word ongevraagd hun beschermer. Ik ga naast ze zitten en help ze met hun werk voordat Ad langs komt, want Ad is een theatrale leraar. Warm, zacht en lollig als hij wil, maar met plotse woedebuien die door het kleine schoolgebouw bulderen. Waar kan zo n volwassen man zo boos om worden, denk ik nu. Waren het echt die inktvlekken in een schrift, de dromerige blik door het raam of de plas die langs de stoelpoten drupte, die hem over de grens duwde? Of was Ad een grote boze wolf in een veel te klein bos?



3. Ad

Ad heeft een babyfoto van zichzelf in de klas staan. Een marsepeinen wezentje ligt lachend op een bontvel. Misschien is het een herinnering voor hem om het kleine en kwetsbare in zichzelf niet te vergeten. Misschien wil hij ons ermee uitdagen, bloot vinden we allemaal een beetje eng en raar. Ik kijk er als kind veel naar. Ik begrijp niet hoe zoiets teers zo groot en woest kan worden.

4. Mevrouw Toons
Ik ben al snel een meisje tussen de jongens. Ik voel me beter in die gewapende sfeer van duwen en trekken, dan van giechelen en fluisteren. Mevrouw Toons is onze mentor op de middelbare. Een vrouw met lang zwart haar en een perfect symmetrisch gezicht van waaruit ze je heel precies aankijkt en respect afdwingt. Er zit iets doodengs in echt gezien worden. Onder haar blik verander ik van een joelende puber tot een alert, maar aaibaar konijn. Ze vraagt me even na te blijven na de les. In de dikke stilte van een verlaten lokaal praten we over schrijven. Ik hoor mijn stem, zo helder, dat ik er verlegen van word. Ze geeft me opdrachten en ik voel me uitverkoren. Wekenlang schrijf ik verhalen voor haar, zonder cijfer, zonder deadline. Met die verhalen versier ik op het internet mijn eerste grote liefde.

Toen jij de klas binnenkwam, was ik even bang dat jij de herrieschopper zou worden, zei ze dat jaar bij mijn beoordeling. Maar ik heb je snel doorgekregen.

Het is heerlijk als iemand je doorheeft.

5. Ingmar Heytze
Op de academie krijgen we poëzieles van Ingmar Heytze. Ik ben in die periode verschrikkelijk afgeleid. Seks, vrienden, liefdesverdriet, het voelt niet alsof ik een luchtig studentenleven aan het leiden ben, maar alsof ik betegelde straten tot akkergrond moet ploegen. Alles kost moeite. Ik probeer te luisteren naar wat Ingmar zegt, het huiswerk te doen, maar ik kom tot weinig. Jaren later treden we samen op bij een festival.

Ik wist meteen dat jij een dichter was, zei hij. Ik kon je niets wijsmaken.

6. Marian Boyer
Marian geeft toneelschrijven aan de academie. Ze begeleidt mijn afstudeerstuk en scriptie. Ik heb het laatst terug gelezen en het is niet goed, maar het was het beste wat ik toen kon schrijven. Dat wist Marian, maar ze heeft me nooit laten twijfelen.

Je wordt alleen een betere schrijver door te schrijven, zei ze.

Ze spreekt met me af op Schiphol. In een verlaten terminal hebben we het over mijn werk en zagen de vliegtuigen af en aan gaan. Daarna laat ze me in de drogisterij dure parfums ruiken. Ik weet nu dat ze mijn zintuigen wilde beroeren, dat ze de prikkels van het leven terug wilde lezen in mijn werk. Mijn bloed stroomde al. Nu wilde ze het nog terug zien op de pagina.

Elfie Tromp - 09:40 18-05-2020

online schrijfworkshop



Vanaf 28 mei geef ik vier weken lang schrijfles via stichting Watershed. Ik ga al mijn geheimen delen. En dat allemaal rechtstreeks vanuit mijn schrijfkamer naar de jouwe! Opgeven kan nog via

www.stichtingwatershed.nl



Elfie Tromp - 18:05 15-05-2020

een perfecte pirouette



Ik bel s avonds mensen op en lees ze gedichten voor. Dichter aan de lijn heet het initiatief dat VPRO Mondo is gestart. Elke week krijg ik een lijstje namen en telefoonnummers en daar ga ik. Beppie in Oss, Henk in Oosterveen, Ann en Derk in Nijmegen, ik sprak ze allemaal.

Nu ben ik vreselijk nieuwsgierig aangelegd, dus het gedichten voorlezen is bijna bijzaak voor me. Ik wil weten welke kleur shukin-goudvis Erik op zijn balkon heeft (de gevlekte variant in oranje, wit en blauw. Een heel vrolijk mollig visje, weet ik nu). Hoe het hondje van Erna heet (Kakeltje), wat de gepensioneerde theatermaker Ellen nog weet van haar lessen van Sartre aan de Sorbonne (het was een heel gedoe).

Er was een bejaarde dame die een sigaartje rookte toen ik belde. Ze had de dag doorgebracht in het zonlicht, kijkend naar ontluikend groen. Na mijn gedicht, las ze me werk van zichzelf voor. Ze trof me, en ik schreef snel een zin over in de rand van mijn schrift. Met een wankelend chique stem had ze voorgedragen:

Ruimte is schoonheid.

Ik bleef het herhalen. Er zat iets genadigs in dat ik niet helemaal kon vangen. De afwezigheid van dingen, maakt ze juist erg voelbaar. Daar zit, naast weemoed, ook schoonheid in. Toen ik vroeg naar haar voornaam die onvermeld was gebleven, zei ze:

Oh nee, daar begin ik niet aan. Die houd ik voor mezelf. Niet iedereen hoeft mij te kennen.

Ze had me door, dacht ik. Hoeveel levensdorst ik heb. Ik wil mezelf geen teek noemen, want ik breng zover ik weet geen ziektes over, maar ik kan vervuld raken van andermans bestaan, dus ik bedankte haar vriendelijk.

Voor mij blijft u altijd mevrouw, zei ik en nam afscheid.

Een leven is eigenlijk heel veel levens niet geleefd. Woorden zijn het licht dat het silhouet van andermans avonturen laat doorschijnen. Ik droomde laatst dat ik auditie deed aan een dansopleiding en werd aangenomen. De ochtend die daarop volgde was miezerig. Er is al zoveel tijd verdaan. Ja, ik weet het, er is nog genoeg te beleven, goddank, maar een dansopleiding zit er niet meer tussen voor mij. Ik zal nooit een perfecte pirouette draaien. Hopelijk misschien ooit in taal.

Elfie Tromp - 23:02 09-05-2020

buitenlichaam



mama,

ik dacht dat ik van mezelf was
maar mijn tenen zijn onmiskenbaar
in jouw krulhandschrift gevormd
mijn lange neus is duidelijk
jouw felle uitroepteken

mijn hart is een uitgestrekte postzegel
die zich naar de toekomst klopt
met elke ademhaling vertel ik jouw verhaal
hier ben ik, roepen mijn enveloppenlippen
hier ben ik lieve, hef ik aan

mama,

als ik weer wankel val of dwaal
sust je stem me achter elk gewricht
ik ben jouw buitenlichaam
en jij mijn binnenlijf

dit verhaal heeft een herkenbaar silhouet
sterk en sierlijk, scherp tegen de tijd gezet
een moeder en kind intiem als je hand
waarvan ik elke kreuklijn heb gestreeld

mama,

de woorden gaf je mij, maar
jij bent hier de dichter
ik het zingende papier

mijn mond is een PS
waar ik je elk woord
weer mee kus